Ok fine. I tahu dah berkurun I tak update blog. Hello, I busy jaga badan ok! Ceh emosi lebih macam la ramai sangat orang baca blog awak tu.
Pada musim cuti persekolahan yang lalu mesti you all penat mengalahkan pengantin berikutan memenuhi undangan majlis perkahwinan, kan? Oh, sebelum terlupa I nak ucapkan tahniah kepada semua pasangan yang dah berjaya building masjid. Semoga berkekalan.
Masuk topik kahwin ni. Tersukalah I nak cerita pasal kahwin. Ye lah sahabat taulan rakan sebaya dan jiran tetangga pun terlalu 'ambil berat' tanya kita bila kita punya turn. Bila dah selalu kena tanya kan, nak je kita jawab macam ni - "Kau gila ke tak nak kahwin best kot kalau dpt suami caring yg boleh jaga kau. Lepas tu ada baby comel nama Isabella". Kalau boleh la..kalau boleh memang I jawab macam tu. Tapi most of the time pun, I sengih-sengih sopan je. Heehee.
Suka lah tengok traffic light di hiasi papan tanda anak panah tunjuk arah nak pergi rumah pengantin. Yang paling I suka, bila tengah-tengah makan jamuan sedap dengan air sirap ais tu, ada pula orang bagi candy la, small gift la..suka taw! Masa I kecil-kecil dulu, I suka ambil bunga mangga. (betul ke I spell ni?). Ala yang macam bulu warna warni daripada plastik tu yang orang cucuk kat buah betik yang letak hujung kayu tu. Alaaa yang orang pegang tinggi masa pengantin berjalan slow motion nak masuk rumah tu..alaaa..eh, do I really have to explain this? I akan ambil bunga mangga untuk bawa balik rumah, lagi-lagi warna pink. Lepas tu main lawan-lawan buat macam pedang la konon-konon kan. Ending, I selalu nangis sebab abang I ganas kot, dia cucuk mata I pakai bunga mangga (T_T).
*rehat sekejap, nak minum mineral water*
Kalau kenduri kat Johor (mestilah nak cerita pasal tempat kelahiran kan), saat yang paling menggembirakan apabila pihak lelaki nak masuk rumah pihak perempuan. Sangat mencabar ok! Tapi yang lebih-lebih gembira tu saudara mara pihak perempuan sebab pihak lelaki kena bayar tol. Saudara mara pengantin perempuan akan beratur menghalang pintu masuk. Pengantin lelaki nak masuk rumah untuk sampai ke pelamin, kenalah bayar tol. Masa tu, ibubapa makcikpakcik pun turut menyertai like heloo duit ok duit! Haha. Tapi selalunya kanak-kanak riang lah yang beratur. Yang dah besar pula tunggu acara baling gula-gula daripada pengantin. Tapi I kalau gula-gula tak sedap, I tak ambik keyh (dulu kecil-kecil pun tahu memilih).
Dah sampai pelamin, pengapit lelaki berpeluh-peluh berbalas pantun dengan pengapit perempuan, sebab muka pengantin perempuan ditutup pakai kipas (bukan kipas angin ok), tapi kipas pengantin la yang berenda-renda tu. Macam nak buat unsur-unsur suspen lah sebelum mempamerkan kecantikan wajah pengantin perempuan. Lepas dah berjaya berbalas pantun,barulah dapat lihat wajah pengantin perempuan yang glowing-glowing gitu. Masa tu jugak, pengantin lelaki macam terberhenti sekejap tengok pengantin perempuan yang dah di make up cantik-cantik. Terus orang ramai pun bertepuk tangan. Akhirnya, barulah pengantin boleh duduk sebelah-sebelah. Ini semua adat untuk memeriahkan majlis. Tak wajib. Tapi I suka, happening sangat, kan?
Tapi orang sekarang suka berhabis ratus ribu nak buat kat hotel. Yang mampu tu, tak apalah. Yang tak mampu tu, takkan lah kau nak bayar hutang kahwin tu sampai anak kedua kau lahir pun kau tak habis bayar, kan? Pada I, perkahwinan tu bukan sesuatu yang membebankan. Tak payah nak pinjam sana sini, nak korek piggy bank semua. Sederhana sudah lah. Suka sangat ikut trend. Haih, tak faham I.
Kalau I, duit banyak-banyak tu I nak gunakan untuk education anak-anak I. Takpun simpan untuk emegancy fund. Yang penting, my wedding nanti I nak sederhana tapi meriah. Makanan mesti sedap. I nak tetamu I happy on my big day.
Ok, bye!
Pada musim cuti persekolahan yang lalu mesti you all penat mengalahkan pengantin berikutan memenuhi undangan majlis perkahwinan, kan? Oh, sebelum terlupa I nak ucapkan tahniah kepada semua pasangan yang dah berjaya building masjid. Semoga berkekalan.
Masuk topik kahwin ni. Tersukalah I nak cerita pasal kahwin. Ye lah sahabat taulan rakan sebaya dan jiran tetangga pun terlalu 'ambil berat' tanya kita bila kita punya turn. Bila dah selalu kena tanya kan, nak je kita jawab macam ni - "Kau gila ke tak nak kahwin best kot kalau dpt suami caring yg boleh jaga kau. Lepas tu ada baby comel nama Isabella". Kalau boleh la..kalau boleh memang I jawab macam tu. Tapi most of the time pun, I sengih-sengih sopan je. Heehee.
Suka lah tengok traffic light di hiasi papan tanda anak panah tunjuk arah nak pergi rumah pengantin. Yang paling I suka, bila tengah-tengah makan jamuan sedap dengan air sirap ais tu, ada pula orang bagi candy la, small gift la..suka taw! Masa I kecil-kecil dulu, I suka ambil bunga mangga. (betul ke I spell ni?). Ala yang macam bulu warna warni daripada plastik tu yang orang cucuk kat buah betik yang letak hujung kayu tu. Alaaa yang orang pegang tinggi masa pengantin berjalan slow motion nak masuk rumah tu..alaaa..eh, do I really have to explain this? I akan ambil bunga mangga untuk bawa balik rumah, lagi-lagi warna pink. Lepas tu main lawan-lawan buat macam pedang la konon-konon kan. Ending, I selalu nangis sebab abang I ganas kot, dia cucuk mata I pakai bunga mangga (T_T).
*rehat sekejap, nak minum mineral water*
Kalau kenduri kat Johor (mestilah nak cerita pasal tempat kelahiran kan), saat yang paling menggembirakan apabila pihak lelaki nak masuk rumah pihak perempuan. Sangat mencabar ok! Tapi yang lebih-lebih gembira tu saudara mara pihak perempuan sebab pihak lelaki kena bayar tol. Saudara mara pengantin perempuan akan beratur menghalang pintu masuk. Pengantin lelaki nak masuk rumah untuk sampai ke pelamin, kenalah bayar tol. Masa tu, ibubapa makcikpakcik pun turut menyertai like heloo duit ok duit! Haha. Tapi selalunya kanak-kanak riang lah yang beratur. Yang dah besar pula tunggu acara baling gula-gula daripada pengantin. Tapi I kalau gula-gula tak sedap, I tak ambik keyh (dulu kecil-kecil pun tahu memilih).
Dah sampai pelamin, pengapit lelaki berpeluh-peluh berbalas pantun dengan pengapit perempuan, sebab muka pengantin perempuan ditutup pakai kipas (bukan kipas angin ok), tapi kipas pengantin la yang berenda-renda tu. Macam nak buat unsur-unsur suspen lah sebelum mempamerkan kecantikan wajah pengantin perempuan. Lepas dah berjaya berbalas pantun,barulah dapat lihat wajah pengantin perempuan yang glowing-glowing gitu. Masa tu jugak, pengantin lelaki macam terberhenti sekejap tengok pengantin perempuan yang dah di make up cantik-cantik. Terus orang ramai pun bertepuk tangan. Akhirnya, barulah pengantin boleh duduk sebelah-sebelah. Ini semua adat untuk memeriahkan majlis. Tak wajib. Tapi I suka, happening sangat, kan?
Tapi orang sekarang suka berhabis ratus ribu nak buat kat hotel. Yang mampu tu, tak apalah. Yang tak mampu tu, takkan lah kau nak bayar hutang kahwin tu sampai anak kedua kau lahir pun kau tak habis bayar, kan? Pada I, perkahwinan tu bukan sesuatu yang membebankan. Tak payah nak pinjam sana sini, nak korek piggy bank semua. Sederhana sudah lah. Suka sangat ikut trend. Haih, tak faham I.
Kalau I, duit banyak-banyak tu I nak gunakan untuk education anak-anak I. Takpun simpan untuk emegancy fund. Yang penting, my wedding nanti I nak sederhana tapi meriah. Makanan mesti sedap. I nak tetamu I happy on my big day.
Ok, bye!
